Οικολογική Επιθεώρηση

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Ανοιχτή επιστολή στους Οικολόγους Πράσινους

E-mail Εκτύπωση
Ήδη πέρασαν πάνω από έξη μήνες από τις ευρωεκλογές, όπου οι Οικολόγοι Πράσινοι συγκέντρωσαν τη θετική ψήφο -και συνέγειραν τις ελπίδες- δεκάδων χιλιάδων ευαισθητοποιημένων πολιτών. Έκτοτε, όλοι παρακολουθούμε με αδημονία τα δείγματα γραφής του νέου αυτού κόμματος.

Ίσως τώρα ήρθε ο καιρός για έναν πρώτο απολογισμό, από τη σκοπιά βέβαια του εξωτερικού παρατηρητή.

Οφείλω να τονίσω το εξής: στους Οικολόγους Πράσινους είδαμε να συμμετέχουν γνωστά στελέχη του οικολογικού κινήματος, πολίτες με αγωνιστικό παρελθόν, που διαθέτουν εμπειρία και γνώση, άνθρωποι άξιοι εκτίμησης και σεβασμού.

Αυτός άλλωστε νομίζω ήταν και ο λόγος που η προσπάθεια δημιουργίας ενός ακόμη "πράσινου" κόμματος αγκαλιάστηκε από έναν αξιόλογο αριθμό ανθρώπων, παρά τα όποια θλιβερά προηγούμενα και τις παλαιότερες απογοητεύσεις.

Ο σεβασμός και η εκτίμηση όμως, δεν αποκλείουν νομίζω την κριτική. Το αντίθετο μάλιστα, την επιβάλλουν.

Νοιώθω λοιπόν υποχρεωμένος να σχολιάσω τα εξής, παραμένοντας πάντα ένας ένθερμος υποστηρικτής της προσπάθειας των Οικολόγων Πράσινων:

1) Εκδίδεται από το κόμμα μια υπερπληθώρα ανακοινώσεων, με απόψεις και προτάσεις περί παντός επιστητού, από την Λατινική Αμερική έως την Τσετσενία, από τα τροχαία ατυχήματα έως την μετανάστευση! Αυτό είναι υπερβολή. Προτού ένα νέο κόμμα βαλθεί να εκφέρει γνώμη για όλα τα προβλήματα της ανθρωπότητας, οφείλει πρώτα να αποδείξει ότι μπορεί να δώσει λύσεις σε μικρά και καθημερινά, πλην συγκεκριμένα και απτά ζητήματα. Μόνο τότε ίσως να ληφθούν στα σοβαρά υπόψη και οι γενικότερες διακηρύξεις του.

Ομολογουμένως, αρκετές από τις ανακοινώσεις αυτές είναι κείμενα αξιόλογα. Άλλωστε, η προώθηση των ιδεολογικών αρχών του κινήματος είναι σημαντική υπόθεση, το ίδιο και η παρακίνηση πολιτικών και φιλοσοφικών ζυμώσεων. Όμως, το σωστό είναι αυτά τα πράγματα να γίνονται μέσα από ανοιχτές συζητήσεις, δημοσιεύσεις και παρουσιάσεις. Όχι μέσα από προκηρύξεις και ανακοινώσεις, οι οποίες ενίοτε δημιουργούν την αίσθηση της αφ΄ υψηλού καθοδήγησης του αδαούς πλήθους.

2) Αντιθέτως, δεν εκδίδονται τακτικά δελτία τύπου, όπου να περιγράφονται επαρκώς οι δραστηριότητες αλλά και οι εσωτερικές πολιτικές διεργασίες του κόμματος. Το λογικό συμπέρασμα που μπορεί λοιπόν κανείς να βγάλει είναι ότι ή δεν γίνεται τίποτα ή πως, ότι γίνεται, δεν το θεωρούν σημαντικό ώστε να το διαδώσουν!

Προσοχή: για μια μικρή οργάνωση, το να λαμβάνονται οι σημαντικότερες αποφάσεις στη Γενική Συνέλευση (ή αντίστοιχα στο Συνέδριο) είναι επαρκής όρος της δημοκρατικής διαδικασίας. Σε ένα πανελλήνιο κόμμα όμως, που το ψηφίζουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, αυτό δεν αρκεί. Πρέπει και ο πολύς κόσμος, που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί άμεσα να συμμετέχει, να κρατείται και αυτός ενήμερος. Όχι μόνο για τις τελικές αποφάσεις αλλά και για τις συζητήσεις, τις διεργασίες, ακόμη και τις φιλοσοφικές και πολιτικές αντιπαραθέσεις που -ελπίζουμε ότι- λαμβάνουν χώρα!

Ας θυμηθούμε ότι ακόμη και τα μεγάλα κόμματα του κοινοβουλίου, παρά την ανεπάρκεια των δημοκρατικών διαδικασιών στο εσωτερικό τους, βρίσκονται παρόλα αυτά συνεχώς στο στόχαστρο της δημόσιας κριτικής χάρις στη στενή τους "παρακολούθηση" από τα ΜΜΕ. Αντίθετα, ακόμη και ο πλέον πιστός φίλος των Οικολόγων Πράσινων δεν ξέρει ουσιαστικά τίποτα για τον τρόπο λειτουργίας, τις τάσεις και τα πρόσωπα στο εσωτερικό του κόμματος. Αυτή η έλλειψη ενημέρωσης αποξενώνει το ευρύτερο κοινό και πρέπει επειγόντως να καλυφθεί.

3) Η συνεχής επίκληση των "ευρωπαϊκών" τίτλων του κόμματος δεν ωφελεί πάντα. Είναι χρήσιμο στην αρχή της καριέρας του να έχει κανείς καλές συστάσεις, στη συνέχεια όμως πρέπει να αποδείξει μόνος την αξία του.

4) Ο κυριότερος λόγος, νομίζω, για τον οποίο αξίζει να υπάρχει ένα "πράσινο" κόμμα στη χώρα μας, είναι για να συμβάλλει στη δημιουργία ενός ισχυρού και δραστήριου εγχώριου οικολογικού κινήματος. Διότι, κατά κοινή ομολογία, και παρά την ύπαρξη μερικών προσπαθειών με βάθος χρόνου, το οικολογικό κίνημα στην Ελλάδα βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα. Το περιβάλλον εξακολουθεί να υποβαθμίζεται ραγδαία, το κίνημα δεν έχει ιστορικό σημαντικών νικών (οι μεγαλύτερες επιτυχίες πιστώνονται στο Ε΄ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας και προσωπικά στον κ. Δεκλερή), ούτε διαθέτει τη δύναμη να κινητοποιεί αξιόλογους αριθμούς ανθρώπων. Τέλος, οι γνώσεις μεγάλου μέρους των πολιτών για τους "οικολόγους" δυστυχώς περιορίζονται στην "απελευθέρωση φιδιών" και στις ημίγυμνες αφίσες του κ. Βεργή.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν λοιπόν πολύ δουλειά μπροστά τους να κάνουν. Γιαυτό, σε καμία περίπτωση δεν νοείται να αυτοπεριορίζονται στο ρόλο του ενός ακόμη μικρού κομματιού στο χαώδες παζλ της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και των αντιεξουσιαστών. Και, εν πάσει περιπτώσει, οφείλουν πρώτα να βοηθήσουν να αναπτυχθεί ένα ρωμαλέο οικολογικό κίνημα, πριν βιαστούν να το εκπροσωπήσουν στα διάφορα φόρουμ!

Παρατήρηση: κανείς δεν διαφωνεί με τη συμμετοχή των οικολόγων στο κίνημα κατά της φιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Όμως, σκοπός πρέπει να είναι η αύξηση του κόσμου που συμμετέχει σε αυτό το κίνημα, όχι η υποδιαίρεση των εκατό ομάδων που το απαρτίζουν σε εκατόν πενήντα, ώστε να φαίνονται περισσότερες!

Να μερικές πρακτικές ιδέες:

- Δελτία τύπου όπου να γνωστοποιούνται και να διαφημίζονται οι δραστηριότητες όλων των ελληνικών οικολογικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων, καθώς και των Οικολόγων Πράσινων. Σύσταση αξιόπιστου δικτύου επικοινωνίας οικολογικών οργανώσεων και κοινού (με μεγάλη χαρά μάθαμε ότι αποφασίστηκε πρόσφατα η οργάνωση ενός τέτοιου δικτύου με όσους φορείς της αυτοδιοίκησης έχουν οικολογικές ευαισθησίες).

- Συλλογή και ευρεία διάδοση κάθε είδους χρήσιμων γνώσεων στο κοινό, από το τι πιστοποιητικά χρειάζονται για να ιδρυθεί ένα σωματείο, μέχρι το πού κάνουμε ανακύκλωση ή πώς φτιάχνουμε μια ιστοσελίδα. Προτροπή προς τους πολίτες να φτιάξουν τις δικές τους ομάδες παρέμβασης ή να συμμετάσχουν σε υφιστάμενες. Συνεργασία με τις αναρίθμητες φυσιολατρικές οργανώσεις της χώρας. Υπάρχουν χιλιάδες ανενεργοί, πλην πρόθυμοι για δράση πολίτες, που χρειάζονται απλώς ηθική και οργανωτική υποστήριξη.

- Ας ξεκινήσει μια προσπάθεια σύνδεσης με το χώρο της εργασίας. Ας προωθηθούν δυναμικά τα αιτήματα όσων αποτελούν φυσικούς συμμάχους του οικολογικού κινήματος: βιοκαλλιεργητές, επιχειρηματίες στις ήπιες μορφές ενέργειας και στον οικοτουρισμό, διάφορες κατηγορίες εκπαιδευτικών, επαγγελματιών, επιστημόνων κλπ. Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ έχουν επίσης κάποια αιτήματα, πχ για την βελτίωση ανθυγιεινών συνθηκών εργασίας, που μπορούν κάλλιστα να υιοθετηθούν. Τέλος, πρέπει να εξηγηθεί (πειστικά) στους άνεργους νέους γιατί μια πολιτική βιώσιμης ανάπτυξης πολλαπλασιάζει τις θέσεις εργασίας.

- Επιλογή ενός σχετικά μικρού αριθμού λογικών και ρεαλιστικών στόχων, της ευρύτερης δυνατής αποδοχής, και επικέντρωση των προσπαθειών σε αυτούς.

Θέτω αυτές τις σκέψεις καλόπιστα στην κρίση σας, με την αφέλεια αν θέλετε του μη επαΐοντος, ελπίζοντας στην παρακίνηση κριτικού διαλόγου.

Φιλικά
Λεωνίδας Μανιάτης

Γνωστοποιήσαμε την παραπάνω επιστολή στους Οικολόγους Πράσινους, οι οποίοι υποσχέθηκαν ότι θα στείλουν απάντηση στο επόμενο τεύχος.