Οικολογική Επιθεώρηση

  • Μεγαλύτερο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Προκαθορισμένο μέγεθος γραμματοσειράς
  • Μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς

Αυτό που δεν μπορεί να αλλάξει, θα γκρεμιστεί

E-mail Εκτύπωση
Οι βολεμένοι σπανίως έχουν την όρεξη να ακούνε όσους διαμαρτύρονται, ειδικά αν δεν το κάνουνε «κοσμίως». Κάτι αλήτες είναι, σου λένε, 40 – 50 «κουκουλοφόροι». Γιατί δεν τους πιάνει η αστυνομία να τελειώνουμε; Κανείς δεν φαίνεται να παρατηρεί ότι όσους και να πιάσει η αστυνομία, πάντα έρχονται περισσότεροι. Ότι όσο κι αν περνάνε τα χρόνια και κάποιοι μεγαλώνουν και «λογικεύονται», διπλάσιοι οργισμένοι νέοι έρχονται να πάρουν τη θέση τους.

Η κατεστημένη κοινωνία όμως δεν έχει καιρό για τους «απέξω». Για τους απεξω υπάρχει μόνο ο αυταρχισμός του κομματικού κράτους, που σε ταπεινώνει στο γκισέ της υπηρεσίας, που απαιτεί λάδωμα κάτω από το τραπέζι και, άμα γουστάρει, σε εκτελεί κιόλας εν ψυχρώ στη μέση του δρόμου. Εκτός βέβαια εάν είσαι μεγαλοπαπάς ή τραπεζίτης, οπότε τρέχει με τεμενάδες να σε εξυπηρετήσει.

Ξάφνου, έρχεται μια (από καιρό αναμενόμενη) αφορμή, η εν ψυχρώ δολοφονία ενός 15χρονου εφήβου και το καζάνι εκρήγνυται. Είναι πραγματικά φαιδρό να ακούς τους τηλε-αστέρες να μένουν έκπληκτοι: Μα, οι 40 κουκουλοφόροι έγιναν χιλιάδες! Η Ελλάδα καίγεται! Πώς συνέβη αυτό!

Σεβαστείτε τις περιουσίες των συνανθρώπων σας, λένε τώρα οι υπουργοί, λες και αυτοί τις σεβάστηκαν όταν διοχέτευαν τα λεφτά των φορολογούμενων σε ρουσφέτια και κομματικούς διορισμούς. Πώς να γίνουν σεβαστοί οι θεσμοί και οι νόμοι από δεκαπεντάχρονους οργισμένους εφήβους, όταν οι έχοντες και κατέχοντες χρησιμοποιούν τους νόμους ως μέσο για να ικανοποιούν τα συμφέροντά τους;

Γιατί τάχα ένας νέος δεκαπέντε χρονών να νοιαστεί για την κατεστημένη κοινωνία; Ποιο μέλλον του παρέχει; Μια ζωή να ασφυκτιά κλεισμένος σε τσιμεντένια κλουβιά, καταπιεσμένος από ένα άθλιο εκπαιδευτικό σύστημα, έχοντας μπροστά του το γολγοθά για το πανεπιστήμιο από όπου, ύστερα από χρόνια σπουδών και σωρεία δαπανών θα βγει άνεργος ή «απασχολούμενος» με 400 ευρώ. Πιθανόν υπαλληλάκος στα χέρια κάποιου αγράμματου καταφερτζή, που έχει όμως τις σωστές «διασυνδέσεις»! Ή πάλι, θα εκλιπαρεί χρόνια και χρόνια τους πολιτικούς για μια θέση συμβασιούχου στο δημόσιο. Όσο για αξιοποίηση των γνώσεων και ταλέντων των νέων, πρόκειται για αστείο. Ήδη οι πιο καλοί μεταναστεύουν μαζικά.

Είμαστε μια υποκριτική κοινωνία. Κουκουλώνουμε τα προβλήματα αντί να τα λύνουμε, ίσως γιατί όλοι ξέρουμε ότι δεν υπάρχουν ανώδυνες λύσεις. Αυτοί που κυβερνούν και όσοι κουτσοβολεύονται με την υπάρχουσα κατάσταση, δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι έχουν αποτύχει. Δεν βλέπουν πως η κοινωνία των 2/3 που θέλησαν να φτιάξουν έχει γίνει κοινωνία του 1/3. Δεν βλέπουν την οργή και τα αδιέξοδα των νέων. Σου λένε εγώ έχω μέσο, το δικό μου παιδί θα το βολέψω. Όπως δεν έβλεπαν και τα αδιέξοδα της οικονομίας. Σου έλεγαν μπήκαμε στην Ευρώπη, βρήκαμε την κότα με τα χρυσά αυγά! Όπως δεν βλέπουν και το αδιέξοδο των μεταναστών. Θα τους αφομοιώσουμε, σου λένε, θα φύγουν. Όπως δεν βλέπουν τον οδοστρωτήρα της κλιματικής αλλαγής, που έρχεται. Εμείς θα σώσουμε τον κόσμο; αναρωτιούνται.

Ναι, είναι η απάντηση. Εμείς πρέπει να σώσουμε τον κόσμο, δεν θα σωθεί από μόνος του. Είμαστε μια κοινωνία που πρέπει να αλλάξει άμεσα και ριζικά, έστω και αν πολλοί πρέπει να ξεβολευτούν, ειδικά όσοι κάνουν τις δουλειές τους με τα δυο μεγάλα κόμματα. Αλλιώς, κινδυνεύουμε να καταρρεύσουμε σαν χάρτινος πύργος.

Ευτυχώς οι νέοι, που δεν κοιμούνται, ήρθαν να ξυπνήσουν κι εμάς απ΄ τη μοιρολατρία μας. Ήδη, αν μη τι άλλο, εξασφάλισαν ότι θα το σκεφτεί διπλά ο κάθε πολιτικός πριν ξαναπροτείνει «πακέτο μέτρων» υπέρ των... πλουσίων για να αντιμετωπίσουμε την οικονομική κρίση, τόσο εδώ όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. 

Να δούμε τώρα αν και το οικολογικό κίνημα θα μπορέσει να σταθεί στο πλευρό τους και να μπει ενεργά στις εξελίξεις, για να μη βρεθεί με τη μεριά εκείνων που έχουν μείνει να κοιτάνε αποσβολωμένοι.